Si djal i ri, Nik Myftari i kishte parë policët duke vrarë një fqinjin e tij ne Kosove. Ai u largua nga Kosova, filloi betejën me sistemin shkollor gjerman, studioi dhe krijoi një „Dating-App Spotted“ me shume se një milion përdorues.
Një histori sukesi.
Ata i lënë të gjitha pas vetes dhe rrezikojnë jetët e tyre, për tu larguar nga vendlindja. Ata zbarkojnë në qendrat e strehimit për refugjatë dhe presin me vite të tërë: për punë, azil apo dëbim?!
Nik Myftari aktualisht është 30-vjeçar. Ai e njehë mirë pasigurinë e cila i brengosë njerëzit të cilët dëshirojnë të qëndrojnë në Gjermani. Dy vite e gjysmë kishte jetuar në një qendër strehimore në Mannheim, pasi kishte ikur nga lufta e Kosovës, së bashku me prindërit dhe vëllezërit e tij. Ai nuk kishte ditur asnjë fjalë gjermanisht, por ai filloi shkollimin me një qëllim të vetëm: Ai donte të studionte. Kjo është histroia e tij:
„Nuk ekzistojnë qorrsokake në jetë, jeta vazhdon në çfarëdo mënyre. Problemet të cilat i kam këtu, janë vetëm një barcoletë në krahasim me problemet që i kam përjetuar në Kosovë. Unë u rrita në qytetin e Pejës, ndërsa banonim në shtëpinë e parafundit të rrugës. Kjo na shpëtoi nga policët serbë të cilët në verën e vitit 1999, e morën një fqinj nga shtëpia, duke e tërhequr zvarrë në rrugë dhe e pushkatuan. Ne u fshehëm në shtëpi, unë e pashë kufomën përmes dritares. Mëngjesin e ardhshëm, është dashur të kalojmë mbi kufomën për të marrë rrugën e arratisjes drejt Malit të Zi.
Trafikantët na sollën në Gjermani dhe u vendosëm në një qendër strehimi në Karlsruhe e më pas në Mannheim, me roje dhe me tela me gjemba. Pesë persona jetonim në një banesë një dhomë e gjysmë, por kjo nuk më bezdiste shumë, pasi isha i ri, 14-vjeçar dhe i lumtur që natën nuk dëgjoheshin granatat dhe të shtënat me armë.
U regjistrova në shkollë fillore pa ditur asnjë fjalë gjermanisht dhe aspak nuk e kuptoja sistemin e këtushëm shkollor. Si 15-vjeçar, me klasën shkuam në një qendër profesionale informimi, ndërsa unë i thashë mësueses se kur të rritem dua të bëhem mjek. ‚Mendon në teknikë dhëmbësh` më pyeti ajo. Të gjithë mendojnë se refugjatët dëshirojnë të kryejnë ndonjë shkollim dhe asgjë tjetër. Por, unë dëshiroja të studioja, ashtu si prindërit e mi.
I kisha notat e mira dhe për këtë, vazhdova me gjimnaz. Por, nuk isha i sigurt se do të qëndroj deri në përfundimin e shkollimit pasi rregullisht i dëgjoja britmat e refugjatëve të tjerë të cilët dëboheshin nga Gjermani. Policia vinte rregullisht në mes të orës 23.00 e 24.00. Njëherë, me një shokun tim ishim në një klub dhe kur u kthyem rreth orës dy të mëngjesit, e gjithë familja e tij ishte dëbuar.
Në ndërkohë, të gjithë e kemi pasaportën gjermane. Unë studiova në Heidelberg Ekonominë politike, duke u bërë anëtar i një faqeje në Facebook ku studentët postonin se si psh në bibliotekë kanë parë ndokend për të cilin nuk kanë pasur shumë besim të kontaktonin me te.
Ky ishte fillimi i krijimit të „Dating-App ‚Spotted'“, i cili filloi më 2013. Aty mund të gjenden personat të cilët kanë filluar jetë të vërtetë. Mund tu lësh një porosi apo flirt anonim, me shpresë se ai i cili e vëren këtë porosi do t`ju përgjigjet. Në ndërkohë, ne kemi tre investues, një buxhet prej 14,5 milionë dollarësh dhe dhjetë bashkëpunëtorë të punësuar me orar të plotë. Deri më tani kemi një milion përdorues të App-it.
Linku i Aplikacionit www.spotted.de
Ne jemi pesë themelues, ndërsa unë jam i vetmi me një histroi migranti. Pranadaj besoj se për këtë shkak unë jam njeri që i hyn rrezikut. Unë kam përjetuar një luftë dhe flamuri i bardhë për mua nuk është opsion. Jam mësuar të jetoj me ndodhitë e mia dhe fishekzjarret gjatë fundvitit më sjellin kujtime rrëqethëse“. (Shtegu.com)