Ilirida Arbërore
Iliridë,
tokë e lashtë e Dardanisë,
zemër e Shqipërisë.
Nga Shkupi ke dritën e lirisë,
n’jehonën e lashtë të shqiptarisë.
Në Çagran, sot të rron trimëria,
në Likovë Çair të buron krenaria.
Haraçina e Studeniçani kanë mikpritjen me nder,
ruajnë gjuhën e zakonet përherë.
Tetova në Sharr qëndron si kala,
Se një besë të lartësuar ka.
Gostivari Kumanova dëshmon
me lavdi,
se kjo tokë e lashtë ruan shqiptarinë.
Sa herë të ndanë me kufi,
s’mundën të ta ndajnë gjuhën e historinë.
Se emri yt nuk shkruhet veç në letër,
por rron në zemra si amanet i vjetër.
Ti ke mall të jetosh si vend i Shqipërisë,
aty ku buron kënga e Arbërisë.
Një flamur kuqezi të të valojë mbi,
t’i tregojë botës se mban shqiptari.
Në çdo fshat e qytet të jehon kënga shqipe,
me një zë të brezave që kurrë nuk të venitet.
Iliridë Arbërore, nder e lavdi,
në zemrat tona je Shqipëri.
Akad. Miftar Tërshnjaku