all

Shqiptari sjell drejtësinë në vend për vrasjen e së miturës franceze

18 Lexime

Vrasja e pesëmbëdhjetëvjeçares Kalinka Bamberskit në vitin 1982 ishte një çështje penale ndërkufitare në Gjermani dhe Francë që shkaktoi bujë për disa dekada. Forca shtytëse në këtë rast ishte babai i Kalinkës, André Bamberski, i cili nuk ndjehej i qetë nga rrethanat e paqarta rreth vdekjes së vajzës së tij 14-vjeçare. Një dënim i vitit 1995 në Francë kundër njerkut të Kalinkës, Dieter Krombach, për lëndim trupor që rezultoi me vdekje, nuk mund të zbatohej sepse Gjermania refuzoi ta ekstradonte atë. Vendimi më vonë u anulua për shkak të një gabimi procedural. Për të qenë në gjendje të arrinte një dënim përfundimtar, Bamberski organizoi që Krombach të rrëmbehej në Francë në vitin 2009. Atje, Krombach u dënua përsëri me 15 vjet burg për lëndim trupor me pasojë vdekjen. Bamberski u dënua me një vit burg me kusht për rrëmbim

Pasi mësoi për vdekjen e vajzës së tij në korrik 1982, Andre Bamberski u nis në një mision për të sjellë para drejtësisë atë që ai besonte se ishte vrasësi. Në atë kohë, Andre kishte ndjenjën se rrethanat tregonin se njerku i tij Dieter Krombach ishte përgjegjës. Dokumentari „Vrasja e vajzës sime“ në Netflix thellohet pikërisht në këtë histori, duke e përshkruar Andreun pasi ai nuk do të ndalet para asgjëje për të arritur drejtësinë. Ai më vonë madje pranoi që Dieter të rrëmbehej dhe të sillej në gjyq në Francë, me Anton Krasniqin që u bë një aleat i pabesueshëm. Pra, nëse jeni kurioz të dini më shumë rreth tij, ja çfarë dimë ne.

Kush është Anton Krasniqi?

Pas vdekjes së vajzës së Andreut, ai shqyrtoi raportin e autopsisë dhe gjeti disa mospërputhje që kërkonin hetime të mëtejshme. Vajza Kalinka u gjet e vdekur nga njerku i saj Dieter në shtëpinë e tij në Gjermani. Andreu besonte se Dieter ishte përgjegjës për vdekjen e Kalinka, dhe ai përfundimisht arriti të sigurojë dënimin e tij në Francë. Megjithatë, autoritetet gjermane nuk e ekstraduan dhe e lanë të lirë në vendin e tij.
Si rezultat, Andreu vendosi të bënte gjithçka që mundi për të sjellë Dieterin para drejtësisë. Në ndjekjen e tij prej vitesh, ai e gjurmoi Dieter në Scheidegg, Gjermani. Andrei më pas udhëtoi për në Bregenz, Austri, i cili ishte afër. Atje ai foli me një detektiv privat për një rrëmbim të mundshëm të Dieter. Andre madje ua përmendi punëtorëve të restoranteve dhe punonjësve të hoteleve. Lajmi më në fund arriti tek banakieri shqiptar i quajtur Anton Krasniqi.

Antoni ishte një shqiptar i cili u rrit në Austri dhe më pas vendoset në Bregenz. Në emision ai foli se ishte magjepsur nga forca e Andreut si baba dhe mendoi se çfarë do të kishte bërë për fëmijën e tij. Kështu Anton kontaktoi Andreun dhe i tha: „Unë mund t’ju ndihmoj ta sillni para drejtësisë atë (Dieterin). Unë mund të përfshihem në sjelljen e tij në Francë”. Të dy u takuan dhe Antoni tha se donte të ndihmonte nga dhembshuria dhe jo të merrte para. Andreu më vonë shpjegoi se duhej të insistonte të paktën të paguante për Antonin dhe shpenzimet e bashkëpunëtorëve të tij.

Kështu Antoni dhe Andreu shkuan me veturë në Scheidegg për të parë banesën e Dieterit. Sipas emisionit, kur erdhi koha për të kapur Dieterin, Antoni kishte sjellë me vete dy gangsterë rusë. Ai trokiti në derë dhe kur Dieteri doli, dy rusët e kapën dhe e futën në një veturë. Më pas Antoni tha se ai po ngiste makinën ndërsa dy rusët e tjerë u ulën nga pas bashkë me Dieterin. Më pas Antoni përmendi në emision se i kishte kërkuar njërit prej gangsterëve të dilte nga vetura sepse gangsteri kishte nxjerrë një thikë për t’i prerë organet gjenitale Dieterit.

Ku është sot Anton Krasniqi?

Antoni përfundimisht shkoi me veturë në Mulhouse, Francë, duke e lënë Dieterin të lidhur dhe të rrahur pranë gjykatës. Autoritetet morën një telefonatë anonime një natë në tetor 2009 nga një burrë me theks rus. Andreu gjithashtu mori një telefonatë nga një bashkëpunëtor i mundshëm duke e informuar për vendndodhjen e Dieterit dhe duke i kërkuar atij që të telefononte autoritetet. Policia më vonë gjeti një faturë telefoni me emrin e Antonit në vendin e rrëmbimit në Scheidegg, e cila i çoi tek ai.

Përveç kësaj, hetuesit i gjetën edhe 19 mijë euro Andreut, para që në fakt duhej t’i shkonin Antonit. Në fund, Antoni dhe bashkëpunëtori i tij Kaça Bablovani morën një vit burg për rrëmbimin. Anton ishte fillimisht nën kontrollin gjyqësor në Mulhouse pasi u akuzua për rrëmbim. Sipas emisionit ai e ka vuajtur dënimin në Austri. Antoni foli gjithashtu sesi të gjithë në familjen e tij ishin krenarë për atë që bënë, pavarësisht përfundimit. Që atëherë, Antoni ka zgjedhur të qëndrojë larg vëmendjes, përveç paraqitjes në dokumentar. Vendndodhja e tij e fundit e njohur është ende Bregenz. (Shtegu.com)

Dokumentarin mund ta ndiqni në Netflix me titull „My Daughter’s Killer“