Mbrojtësi amerikan Dallas Moore, një nga forcat më të forta të ekipit francez Nanterre gjatë këtij sezoni, ka pasur rastin që të pajiset me një pasaportë shqiptare dhe së fundmi të luajë për ekipin kombëtar.
Kur trajnimi rifilloi në Nanterre kësaj vere, Dallas Moore nuk iu kishte përgjigjur ftesës. Por prapavija ka pasur një justifikim të mirë për mungesën e tij. Ashtu si trajneri Pascal Donnadieu, fizioterapisti Nicolas Barth dhe strumbullari senegalez Youssou Ndoye që garonin në Kupën e Botës në Kinë, Moore u thirr gjithashtu për të mbrojtur ngjyrat kombëtare. Por jo nën fanellën amerikane. Ai mori pjesë në ndeshjet parakualifikuese për Euro 2021 me fanellën e Shqipërisë. Një vend ku basketbollisti nga Folrida, i lindur në Saint-Petersburg 25 vite më parë, kurrë nuk kishte e vënë këmbë para verës së 2018-ës.
„Gjatë sezonit tim të parë në Europë , trajneri im ishte shqiptar dhe më pyeti nëse isha i interesuar të luaja për vendin e tij, shpjegon Moore për „Le Parisien“, transmeton Shtegu.com. Nuk dija vërtet se çfarë të mendoja. Unë fola me agjentin tim i cili më tha që kjo mund të ishte një ide e mirë. Kjo mund të më jepte mundësi hyrje në më shumë ekipe në Europë dhe kjo më lejonte të luaj për një ekip kombëtar. Është një krenari. Unë vetëm plotësova dokumentet dhe e mora pasaportën”.
Kjo pasaportë europiane atij i lejon të ketë statusin e komunitetit, duke liruar hapësirë për një lojtar tjetër amerikan, numri i të cilit është i kufizuar në katër për ekip. Kur Dallas foli me familjen e tij për vendimin e tij, nëna e tij, Daniele, nuk e fshehu „befasinë“ e tij dhe „ankthin“ e tij për të parë djalin e saj, më i madhi i dy djemve, duke luajtur në një vend të errët të kontinentit të vjetër. „Është normale, është në natyrën e një nëne që të shqetësohet për fëmijën e saj, qoftë ai 2 muaj apo 25 vjeç“, buzëqesh basketbollisti që partnerët e tij në Itali ia vendosën nofkën „amerikan të rremë „. Që atëherë, tokën shqiptare ai e ka vizituar katër herë. Me ndihmën e partnerëve të tij, ai mësoi disa fjalë: „Nuk është një gjuhë evidente dhe është e ndërlikuar kur nuk e praktikoni çdo ditë“. Për nder të tij, përkrahësit e Nanterre blenë një flamur shqiptar, të cilin pas çdo ndeshje e valëvit në shtëpi.
Në Nanterre, basketbollisti i gajtë 1.85m ka gjetur gjithashtu një buzëqeshje pas një sezoni të ndërlikuar të mëparshëm. Filloi në Izrael në Hapoël Tel-Aviv dhe përfundoi në Itali në Torino. „Nuk jemi paguar, kanë folur vetëm për ne sa për të thënë se klubi nuk po shkonte mirë“, i përkujton ato momente. Nëse netët e tij janë shkurtuar që nga shtatori, me lindjen e vajzës së tij Payton – ai tashmë është edhe babai i Jaydenit të vogël 2.5-vjeçar – ky tifoz i LeBron James rizbulon gëzimin për të luajtur dhe kënaq etjen e tij për kulturë. „Kur isha në Itali, vizitova monumente siç janë kishat“, shpjegon ky koleksionist i basketbollit i cili zotëron më shumë se njëqind topa. Është çmenduri të thuash që këto vende ekzistojnë me shekuj dhe janë akoma atje. Nuk ka monumente kaq të vjetra në Shtetet e Bashkuara. Unë gjithashtu e kam vizituar katër-pesë herë kullën e Ajfelit. Gjithnjë dëgjoja për të“.