Në Pansionin „Antonio“ në vendbanimin e Slavonski Brodit të Brodsko Vinogorje, ku ndodhen katërmbëdhjetë të mbijetuar dhe të palënduar nga aksidenti i tmerrshëm në mëngjes që mori dhjetë jetë, po mbretëron një heshtje e frikshme dhe mashtruese, shkruan „SBplus“.
Shumica e të sapoardhurve janë të shpërndarë dhe të gjithë në cepin e tyre po përpiqen t’u tregojnë të dashurve të tyre në Kosovë dhe Gjermani se si „i kanë shpëtuar kokët të gjallë“. Se unë mund të festoj ditëlindjen time të dytë sot dëshmohet nga fakti se, nga 62 pasagjerë, dhjetë u vranë dhe 45 u plagosën – nga të cilët madje pesëmbëdhjetë u plagosën rëndë.
Por tronditja që njerëzit mbijetuan dhe trauma psikologjike me të cilën do të duhet të përballen gjatë gjithë jetës së tyre, është gjithashtu e vështirë të përshkruhet, shkruan më tej SBplus, transmeton portali Shtegu.
Duke gëlltitur ushqim dhe mezi duke i mbajtur lotët, një i ri që udhëtonte vetëm dha përvojën dhe përshkrimin e aksidentit.
„Ne që ishim në pjesën e sipërme të autobusit kaluam mirë, por ata që ishin poshtë … ishte një masakër e vërtetë. Pothuajse të gjithë pasagjerët flinin në autobus në gjashtë të mëngjesit. Ende nuk e kam të qartë se si ndodhi një tragjedi e përmasave të tilla. Gjëja e parë që mbaj mend pas përmbysjes kur u zgjova, ishte mendimi se sapo ishim rrotulluar dhe se nuk ishte një aksident i rëndë. Në atë kohë, nuk kisha ide se do të ishte kaq tragjike. Por ishte. Ne ndihmuam në nxjerrjen e trupave të pajetë. Unë arrita të telefonoj familjen time, të gjithë ishin shumë të lumtur, tha për SBplus Fidan Hajdari nga Kosova, i cili punon dhe jeton në Gjermani, duke gjetur forcën për të falënderuar policinë e Brodit dhe punonjësit shëndetësorë që bënë gjithçka për t’i ndihmuar ata.
Në rolin e përthyesve janë gjetur dy shtetas të Kosovës me një adresë në Zagreb, të cilët nxituan për të ndihmuar viktimat, të paktën duke mbështetur, biseduar dhe ribashkuar me familjet e tyre në Gjermani dhe Kosovë.
„Kam ardhur për të ndihmuar njerëzit nga vendi im. Sapo dëgjova se çfarë kishte ndodhur, arrita menjëherë. Kam biseduar me njerëzit që ishin në autobus. Të gjithë i përshkruajnë ato skena të tmerrshme. Pjesa e poshtme e autobusit pësoi më së shumti. Për dy pasagjerët, familjet nuk e dinë ende në cilin grup janë, të plagosurit ose të vdekurit sepse nuk janë këtu. E tmerrshme është ajo pasiguri që zgjat me orë të tëra. Me ata në Pansion janë vazhdimisht ekipe mjekësore. Aty-këtu, dikush ankohet për dhimbje në shtyllën kurrizore ose në këmbë, por të gjithë janë kryesisht nën një tronditje të madhe, i tha SBplus Enes Mehmeti nga Zagrebi, i cili gjithashtu është i tronditur nga dëshmitë.
Të moshuarit kryesisht janë të hutuar dhe të humbur. Do të ishte e vështirë të përballohej pa të rinj që janë mësuar të komunikojnë përmes rrjeteve sociale. Për fat të mirë, ata të gjithë qëndrojnë së bashku dhe janë të gatshëm të ndihmojnë njëri-tjetrin.
„Kam udhëtuar vetëm, por tani për këta njerëz ndihem sikur jemi një familje e madhe. Nuk e di se çfarë do të bëja pa këta të rinj, ata më ndihmuan në lidhjen e internetit që të mund të kontaktoja familjen time. Ajo që kemi provuar është tmerri. Imazhet do të qëndrojnë në kokën time përgjithmonë. Thjesht nuk dua që ky aksident të mbulohet me gënjeshtra, shpresoj që të gjithë do të përpiqen të zbulojnë shkakun e tij të vërtetë, tha Xhevahire Gashi, një zonjë e moshuar e cila ende ka të veshur një bluzë plotësisht të përgjakur në shok si një kujtim i tmerrshëm që ajo përjetoi sot, të cilat ajo kurrë nuk do t’i harrojë.