Shkrimtari nga Tirana, Frederik Moçka tashmë është i njohur për opinionin, me një bagazh të madh të shkrimeve të tij. Ai është i pensionuar, ndërsa „ushqimi“ i tij i përditshëm është leximi i librave. Deri më tani ka botuar tre romane: “ Kështu na vret jeta“, “ Miza në qyp“ roman satirë dhe i treti, libri “ Kënga e gjelit“. Aktualisht ka edhe disa shkrime duke i përpunuar dhe një libër për fëmijë të sapopërfunduar.
Në njërin nga librat e tij „Kënga e gjelit“, ai përshkruan fëmijërinë e tij, lojrat që luanin në oborr. Është jeta e një familjeje tipike shqiptare të viteve 60, e parë nga këndvështrimi i një fëmije. Një libër që vërtetë zgjon kurreshtjen e lexuesit ku ndër të tjera ai ka rrëfyer për një ngjarje që ka të bëjë me duhanxhinjtë. Në një rast, babai i tij ia kishte dhënë një këshillë interesante për duhanxhinjtë, e cila më pas ka rezultuar shumë frytëdhënëse në lënien e duhanit. Ja edhe fragmenti i librit i cili vërtetë ka një filozofi që të shtyn të mendosh më ndryshe:
Fragment nga romani KËNGA E GJELIT e shkrimtarit Frederik Moçka
Na u duk ide e bukur, por unë i vura në be se nuk do të tregonim prej frikës, sepse e dëgjoja shpesh babanë që u fliste të njohurve për dëmet e duhanit. Ai madje, kur e pyesnin nëse duhani kishte ndonjë të mirë, pohonte se kishte tre të mira: “ Nuk plakesh kurrë, nuk të hanë qentë dhe nuk të vjedh njeri shtëpinë „. Të njohurit e pyesnin se ç’lidhje kishin këto me duhanin dhe ai me durim ua zbardhte të fshehtat. „Nuk plakesh, sepse vdes i ri; nuk të hanë qentë, se je kaq i dobët nga cigaret e pira, sa të duhet të mbash bastun dhe e treta, nuk të vjedhin shtëpinë, se kollitesh gjithë natën ngaqë i ke mushkëritë blozë, duke bërë që hajdutët të mendojnë se ti je zgjuar „. Në fund shtonte për cigaren: “ Ti e puth, ajo të kafshon „, Këmbëngulja e tij kishte bërë që shumë shokë të tij të hiqnin dorë nga pirja e duhanit dhe më vonë e falënderonin. (Shtegu.com)
