Të dhënat nga Sekretariati Shtetëror zviveran për Migracionin tregojnë se pothuajse 2 500 të huaj u deportuan nga Zvicra në vitin 2024. Shumica e tyre vijnë nga vende të treta
Gjykatat zvicerane mund të deportojnë shtetas të huaj që kanë kryer krime. Në vitin 2024, 2 446 persona u deportuan. 69 përqind e këtyre deportimeve janë kryer tashmë dhe 31 përqind janë ende në pritje. Sekretariati Shtetëror për Migracionin pret që përqindja të rritet në muajt në vijim.
Sa për krahasim, 2 250 persona u deportuan në vitin 2023. Nga ata që u dënuan në vitin 2023, rreth 73 përqind ishin larguar nga Zvicra deri në mesin e vitit 2024. Prandaj, përqindja ishte pak më e lartë atëherë.
Çfarë është deportimi?
Urdhrat e deportimit lëshohen nga gjykatat në Zvicër si një masë penale kundër shkelësve. Ato përfshijnë urdhra deportimi nga Zvicra ose Zona Shengen, si dhe një ndalim për hyrje në Zvicër ose Zonën Shengen për një periudhë të caktuar.
Çfarë ndodh me 31 përqindëshin?
Sipas zëdhënëses së SEM, Magdalena Rast, ka disa arsye pse këta njerëz, të cilët në fakt duhet të largohen nga vendi, janë ende në Zvicër:
Disa janë ende në procesin e kthimit, për shembull, sepse u mungojnë dokumentet e identitetit ose largimi i tyre duhet të organizohet.
Disa largime vonohen sepse vendet e origjinës nuk po bashkëpunojnë ose ata të prekur nuk po bashkëpunojnë.
Problemet shëndetësore gjithashtu mund të pengojnë kthimin e menjëhershëm.
Grupi më i madh vjen nga Shqipëria
Rreth 40 përqind e 2 024 personave të deportuar vijnë nga një shtet i BE-së/EFTA-s dhe rreth 60 përqind nga një vend i tretë, transmeton portali Shtegu. Kombësitë më të shpeshta ishin shqiptare (247), rumune (190) dhe algjeriane (136). Nëntëdhjetë e tre përqind e të gjithë personave që u larguan nga vendi ishin burra, me grupmoshën më të madhe ata të moshës 25 deri në 34 vjeç.
10 000 ndalime hyrjeje të lëshuara
Në vitin 2024, Sekretariati Shtetëror për Migracionin (SEM) lëshoi gjithsej 10 146 ndalime hyrjeje, nga të cilat 345 u hoqën ose u pezulluan më pas. Pothuajse 47 përqind e ndalimeve të hyrjes të lëshuara dhe aktive ishin për shkak të hyrjes së paligjshme. 23 përqind të tjera u lëshuan për shkak të moslargimit brenda kohës së caktuar dhe 20 përqind për shkak të një kërcënimi për sigurinë dhe rendin publik. Shumica (83 përqind) e ndalimeve të hyrjes të lëshuara kishin të bënin me burra. Pesë kombësitë më të përfaqësuara ishin Algjeria (837), Siria (786), Maroku (708), Turqia (700) dhe Afganistani (554).
Sekretariati Shtetëror për Migracionin (SEM) lëshoi 10 146 ndalime hyrjeje në vitin 2024, nga të cilat 345 u hoqën ose u pezulluan më pas.
Zvicra pranon vetëm një të tretën e azilkërkuesve
E ashtuquajtura shkallë njohjeje – përqindja e rasteve në të cilat azilkërkuesve iu dha në të vërtetë azil – ishte 34.2 përqind e aplikimeve për azil në vitin 2024. Në BE, kjo shkallë ishte 42 përqind.
Dallimi midis imigracionit dhe azilkërkuesve
Në vitin 2024, 212 578 persona emigruan në Zvicër. Nga këta, 22 553 ishin zviceranë të kthyer. Pjesa tjetër erdhi kryesisht nga vendet e BE-së ose EFTA-s. Në të njëjtin vit, 129 786 persona u larguan nga vendi, duke rezultuar në një imigrim neto prej 82 792. Kjo është rreth 15.6 përqind më pak se në vitin 2023.
Emigrantët vijnë kryesisht nga vendet e BE-së/EFTA-s me të cilat Zvicra ka një marrëveshje lëvizjeje të lirë. Ata vijnë këtu kryesisht për punë. Azilkërkuesit vijnë nga një vend që nuk është as pjesë e BE-së dhe as një shtet i EFTA-s (p.sh., Afganistani) dhe për këtë arsye duhet së pari t’i nënshtrohen një vlerësimi. Ata kryesisht ikin nga lufta, persekutimi ose dhuna.
Siç tregojnë statistikat federale, shumica e azilkërkuesve në Zvicër refuzohen dhe kthehen në vendin e tyre të origjinës.