Të presësh Suedinë në Gjenevë, e ndjekur nga një udhëtim potencialisht i zjarrtë në Kosovë: ky është muaji nëntor që i pret zviceranët. Dhe ata do të bënin mirë t’i zgjidhnin gjërat kundër Vikingëve, sepse të luash për kualifikim direkt në Prishtinë do të ishte e rrezikshme
Sidoqoftë, çfarëdo që të ndodhë në ndeshjen e ardhshme, dhe sipas të gjitha skenarëve, nëse Zvicra nuk humb në Prishtinë, ata do të kualifikohen direkt për Kupën e Botës. Ky është një lajm i mirë për tifozët zviceranë, dhe më pragmatikët midis tyre do të pyesin: si mundet që një ekip që fitoi 4-0 në ndeshjen e parë, dhe mund të kishte fituar me një diferencë edhe më të madhe, të lëkundet për një sekondë të vetme dy muaj më vonë kundër të njëjtit kundërshtar?
Një finale në Prishtinë?
Përgjigja është mjaft e thjeshtë, në fakt: kjo ndeshje do të ishte një finale, në Prishtinë, dhe ndërsa Zvicra ka më shumë besim se Kosova në lojën e saj, dhe më shumë talent individual në çdo pozicion përveç sulmit ku Vedat Muriqi nuk ka të barabartë në formacionin titullar të Zvicrës, gjithçka që përfaqëson kjo ndeshje do ta bënte të rrezikshme për Kombëtaren nëse kualifikimi do të varej prej saj.
Zvicra, është fakt, ka një epërsi prej dhjetë golash ndaj Kosovës sot, që do të thotë se ata mund ta përfundojnë ndeshjen para se të udhëtojnë për në Prishtinë,s hkruan gazeta „Blick“. Dhe për ta bërë këtë, ata do të duhet të mposhtin Suedinë tre ditë më parë në Gjenevë, në një stadium të mbushur plot. Një fitore dhe kualifikim do të siguroheshin, pavarësisht se çfarë ndodh midis Sllovenisë dhe Kosovës në Lubjanë. Mos u gaboni: Zvicra është ende në një pozicion shumë të favorshëm sot, por marzhi për gabim, ndërsa real, nuk është i pakufizuar.
Në Bazel, mbrojtësit e kishin shkatërruar playoff-in.
Pas një fillimi magjepsës në këto kualifikuese, ndeshja e së hënës në Lubjanë erdhi si një dush i ftohtë. Kombëtarja zvicerane nuk u shemb, jo, por atyre u mungonin shumë ide dhe e kuptuan se kur nuk i shfrytëzonin goditjet standarde në fillim, mund të gjendeshin në telashe kundër një mbrojtjeje të thellë, njësoj si gjatë fundit (shumë të dhimbshëm) të kualifikimeve të Euro 2024.
Duket se të gjithë e kanë harruar këtë në analizë, por ia vlen të kujtojmë se në Bazel kundër Kosovës (4-0) dhe Sllovenisë (3-0), goli i parë erdhi nga një goditje këndi çdo herë, së pari nga Manuel Akanji, pastaj nga Nico Elvedi. Ekipi zviceran më pas luajti me stil dhe shënoi disa gola shumë të bukur, duke përfshirë të gjithë sulmuesit e tyre (Dan Ndoye, Breel Embolo, Ruben Vargas), por realiteti është se ishin mbrojtësit ata që depërtuan me goditje me kokë.
Të hënën në Lubjanë, vetëm në minutën e 87-të u regjistrua një gjuajtje e rrezikshme në portë (nga një mbrojtës, Miro Muheim), dhe e dyta erdhi nga Granit Xhaka, transmeton portali Shtegu. Murat Yakin u ankua kundër fushës dhe shprehu habinë e tij për taktikat mbrojtëse të sllovenëve, por nëse ekipi kombëtar zviceran dështoi ta shkatërronte këtë vijë mbrojtëse, kjo ndodhi kryesisht për shkak të mungesës së ideve të tyre.
Kualifikimi do të vendoset në nëntor, njësoj si në vitin 1993. Pra, asgjë nuk është vendosur ende, dhe ndeshja kundër Suedisë po rezulton e vështirë për t’u parashikuar, duke pasur parasysh se duket e sigurt se Vikingët do të ndryshojnë trajnerë, pasi situata e Jon Dahl Tomasson duket e paqëndrueshme pas dy humbjeve në shtëpi (0-2 kundër Zvicrës, 0-1 kundër Kosovës) gjatë kësaj pushimi ndërkombëtar të tetorit. Nëntori mund të jetë një muaj shumë i butë për ekipin kombëtar zviceran, si në vitin 1993 kur dërgoi Stéphane Chapuisat dhe shokët e tij të ekipit në Amerikë, por mund të jetë po aq lehtë shpërthyes. E tillë është bukuria dhe paparashikueshmëria e futbollit…