30 vjet më parë, Alba Kings nisën përleshje të shumta në Bazenheid, Wil, Sirnach dhe zonat përreth dhe shkaktuan trazira në skenën rinore. Lideri i tyre në atë kohë, Negjat B., ka folur për këtë gazetë për kohën
“Më përjashtuan nga FC Bazenheid kur isha 17 vjeç. Pastaj fillova të bëj mut.” Negjat B. ishte udhëheqësi i Mbretërve Alba, një grup të rinjsh shqiptarë që terrorizuan të rinjtë në Wil dhe rrethinat e tyre tridhjetë vjet më parë. Negjat B. foli hapur për këtë gazetë për kohën.
„Më pëlqente të luftoja,“ thotë ai. Të shtyrë nga alkooli dhe adrenalina, Alba Kings luftuan nëpër diskotekat udhëtuese dhe klubet rinore të qytetit.
Negjat B. tani është 51 vjeç, ka tre fëmijë dhe ka mbi njëzet vjet që jeton në Kosovë. Ai duhej të largohej nga Zvicra në vitin 2001, më shumë për këtë më vonë.
Negjat B. thotë për kohën e tij me Alba Kings: “Sot mendoj me vete: Si mund të kisha qenë kaq idiot i plotë? Thjesht duke rrahur njerëzit sepse nuk më pëlqenin.“ Gjatë telefonatës, Negjat B. shikon djalin e tij, i cili po fle në divanin përballë. “Nëse do të mund të kthehesha pas në kohë, do të shkoja në punë, do të ndaloja së bëri mut, do të shqetësohesha për familjen time dhe do të mbaroja me të”.
Historia e Negjat B. nis në gusht të vitit 1973, kur ai lindi në spitalin e Wilit. Disa javë më vonë, prindërit e tij ia japin një nëne kujdestare fqinje në Bazenheid, sepse nuk kanë kohë të rrisin Negjat B. së bashku me punën e tyre. Në moshën 11-vjeçare, ai përfundoi në Lütisburg në Kinder Dörfli, një shtëpi grupore për të rinjtë që ishin të vështirë për t’u arsimuar. Mësuesi i tij në atë kohë ishte Urs Huwyler, i cili ishte drejtor në Kinder Dörfli për 25 vjet. Ende e mban mend mirë Negjat B.: “Ka qenë i lehtë për t’u menaxhuar deri tani. Por ai ishte dikush që të sfidonte gjithmonë dhe gjithmonë i shtynte kufijtë e tu”.
Negjat B. kishte luftuar tashmë në Kinder Dörfli. Ai kishte një kuptim të qartë hierarkik të pushtetit. “Kushdo që nuk e kundërbalancoi humbi. Atëherë ai kishte zero respekt”, thotë Huwyler. “Me ne të dy, ai e dinte: unë isha më i forti në hierarki. Dhe ai u pajtua me këtë”.
Edhe pas qëndrimit në Lutisburg – nga viti 1990 e tutje Negjat B. jetonte me prindërit e tij biologjikë në Bazenheid – ai përsëri e takonte herë pas here në fshat. Huwyler thotë: “Ne ishim në gjendje të qeshnim së bashku. Ne në fakt mbajtëm një marrëdhënie të mirë, pavarësisht asaj që ndodhi”.
Negjat B. filloi të luante futboll për FC Bazenheid kur ishte vetëm 8 vjeç, shkruan „Tagblatt“. Ai gjithashtu qëndronte në fushë në Kinder Dörfli pothuajse çdo ditë pas shkollës. „Ai ishte i talentuar,“ kujton Urs Huwyler. Por edhe këtu u tregua natyra e Negjat B. „Nëse dikush e faullonte, pak kohë më vonë ai do t’i rrëzonte edhe ata,“ thotë Huwyler. „Motoja e tij ishte: një sy për një sy, një dhëmb për një dhëmb“.
Në FC Bazenheid karakteri i tij përfundimisht u bë rënia e tij. Negjat B. thotë: “Ëndërroja të bëhesha futbollist profesionist”. Por pas një disfate të hidhur ndaj FC Henau, Negjat B. fshehu nga zhgënjimi çelësat e dollapit të lojtarëve kundërshtarë. Dhe u dëbua menjëherë nga FC Bazenheid. „Kjo më hodhi jashtë kursit“.
Që atëherë, Negjat B. endej nëpër jetën e natës së Wilit, duke u emocionuar me litra Red Bull Vodka në restorante, bare dhe në festa shqiptare dhe duke u grindur.
Një mbrëmje në fund të verës 1992, në orën 2 të mëngjesit, Negjat B. dhe tre shokë të tij në Schwanenkreisel në Wil vendosën të formojnë një grup.
“Ne donim që të gjithë ta dinin se jemi nga Bazenheid, se jemi shqiptarë. Një mik kishte idenë se ata mund ta quanin veten Alba King. Grupi rritej nga java në javë dhe të afërmit dhe miqtë u bashkuan. Në kulmin e tyre, Alba Kings kishte gjashtëdhjetë anëtarë. Grupi ishte i pranishëm në Wil, Bazenheid, Uzwil, Flawil dhe Gossau dhe pjesërisht në Rapperswil dhe Lake Constance.
Përleshjet në diskotekat udhëtuese dhe klubet e të rinjve u përhapën shpejt. Kur Negjat B. dhe Mbretërit e tij Alba dolën nëpër rrugë, njerëzit filluan të pëshpërisnin. “Vëmendja ishte gjëja më e mirë për ne,” thotë ai.
Kur gazetat raportuan për herë të parë për një përleshje midis Mbretërve Alba përpara një disko në Jonschwil, të rinjtë Bazenheider u habitën. “Raporti thoshte se ne hodhëm granata dore,” thotë Negjat B. “Ne qeshëm sepse sigurisht që nuk ishte e vërtetë. Por edhe ne menduam me vete: “Uaa, tani gazeta po shkruan për ne”.
Raportimi ishte një nxitje për të bërë më shumë dhe për të shkuar më tej. Negjat B. thotë: “Ne donim të merrnim kontrollin e qytetit, si bandat në Amerikë”. Frymëzimi i Alba Kings ishin filmat mafioz dhe gangsterësh për Al Capone ose Scarface, si dhe video muzikore nga reperë si Snoop Dogg. „Në filma dhe video ata u shfaqën si një bandë – këtë donim edhe ne.“
Në raportin e tyre përfundimtar, të cilin e disponon kjo gazetë, policia kantonale e St.Gallen shkruante se përkundër raportimeve të gazetave, askush nuk kishte bërë denoncim kundër Alba Kings prej kohësh. “Zakonisht dërgonim dikë që e frikësonte viktimën,” shpjegon Negjat B. “Ai më pas tha: “Nëse na raportoni, ne do të kthehemi”.
Për këtë arsye, policia dyshoi për një numër të lartë krimesh të pa denoncuara që nuk mund të zbardheshin kurrë. Me te drejte. Ndërsa në raportin për Alba King renditen gjithsej nëntëmbëdhjetë shkelje, Negjat B. thotë: “Vetëm unë kam qenë i përfshirë në pesëdhjetë përleshje”. Ai vlerëson se anëtarët e Alba Kings janë përfshirë në deri në 150 përleshje.
„Sa më i madh bëhej grupi ynë dhe sa më shumë vëmendje merrnim, aq më shumë degjenerohej,“ thotë Negjat B. Një herë, kujton ai, dyzet Alba-Mbretë ndoqën një italian nga shtëpia e trajnerëve në Wil në Schwanenkreisel, sepse ai spërkati dikë në fytyrë me një kanaçe spërkatës. “Ne ishim të gjithë të armatosur me shkopinj dhe shkopinj bejsbolli, por për fat ai u largua prej nesh,” thotë Negjat B. “Policia ishte vetëm duke qëndruar pranë dhe duke parë. Ajo nuk do të kishte pasur një shans”.
Pak nga pak, policia arriti të gjente viktimat e Mbretërve Alba. Ajo arriti të identifikojë disa anëtarë të Mbretërve Alba – përfshirë Negjat B. “Policia vazhdonte të vinte te dera”, thotë ai. Prindërit e tij mezi e kuptonin gjermanishten, ndaj e pyetën se çfarë kërkonte policia dhe çfarë kishte bërë. „Asgjë, mami,“ thashë. “Kolegët e mi u grindën dhe tani policia ka nevojë për informacion nga unë”, thotë Negjat B. dhe qesh. Ai ka përgjuar edhe letra dhe thirrje nga policia dhe ua ka përkthyer prindërve.
Në raportin përfundimtar, policia kantonale shkruante se një nga autorët deklaroi në një intervistë në shtator 1994 se Alba Kings ishin shpërbërë ndërkohë, transmeton portali Shtegu. “Isha unë, – thotë Negjat B. – E thashë vetëm që policia të na linte të qetë. Në fakt, thotë Negjat B., Alba King kanë ekzistuar deri në pranverën e vitit 1995. “Për shkak se prindërit na dhanë një ultimatum, ne shpërndamë Alba Kings,” thotë ai. „Por ne vazhduam të luftonim.“
Në periudhën pas Mbretërve Alba, Negjat B., veç përleshjeve, tani kryen edhe vjedhje e vjedhje. “Kam hyrë në dyqane dhe kompani në të gjithë Zvicrën lindore dhe kam plasaritur kasafortat.” Në vitin 1997, Negjat B. u dënua me tre vjet burg për akuza të shumta grabitjeje dhe vjedhje të rënda.
Ai u lirua me kusht në vitin 1999. Por shkelja më e vogël e ligjit mund të rezultojë në një dëbim dhjetëvjeçar nga vendi. Negjat B. i qëndroi rregullave deri në vitin 2001 – më pas u ngatërrua sërish. Për një gjë të vogël, siç thotë ai, dëbimi nga vendi u bë fakt. “Kam vendosur të largohem përgjithmonë nga Zvicra”, thotë Negjat B. Ai ka mbetur në Kosovë edhe në vitin 2011, kur do të kishte skaduar dëbimi nga vendi. “Sigurisht që do të doja të kthehesha në Zvicër, por çfarë dua atje? Nuk kam më shanse të gjej një punë apo të kem një jetë normale.”
Sot Negjat B. ka ende kontakte sporadike me të njohur nga Zvicra dhe Bazenheid. Ai i ndërpreu kontaktet me miqtë e tij nga Alba Kings në vitet 1990. Ai thotë: “Nuk dua të kem më asgjë me këtë fazë të jetës sime”.