Në Gjenevë mensat e shkollave refuzojnë fëmijët që agjërojnë Ramazanin!

45 Lexime

Një nëpunës i caktuar civil në një shtëpi në Gjenevë u befasua që mensa e shkollës së një banori që mban Ramazan nuk mund ta strehonte fëmijën gjatë agjërimit të tij. Një zgjedhje personale e papajtueshme me misionin mikpritës, mbron grupin jashtëshkollor

“Një i ri nga shtëpia ku punoj është duke mbajtur Ramazan. Mësuam se nuk mund të qëndronte në restorantin e shkollës nëse nuk hante. Nuk e dimë se si do t`ia bëjmë…” Një specialist civil i caktuar në një shtëpi në Kantonin e Gjenevës kontaktoi gazetën „Blick“ më 13 mars, i tronditur. Institucioni në të cilin ai punon e gjeti veten prapa murit kur Grupi Ndërkomunal për Aktivitetet Jashtëshkollore (GIAP) refuzoi të kujdesej për një nga banorët e tyre.

Në fund të liqenit të Gjenevës, GIAP menaxhon mbikëqyrjen e restoranteve shkollore. Mirëpo, ky djalë i ri, nëntë apo dhjetë vjeç, i regjistruar normalisht, nuk mund të shkojë atje për sa kohë që është duke agjëruar. “Ekipi dhe unë ishim shumë të befasuar nga ky vendim. Shtëpia mirëpret fëmijë, gjendja familjare e të cilëve është e ndërlikuar”, shpjegon avokati civil.

Ai shton se vendi i jetës dhe shkolla e agjëruesit janë gati një orë larg, me autobus. Prandaj, djali do të kalonte dy orë pushimin e drekës duke udhëtuar përpara dhe mbrapa me transport. „Kjo situatë e turpshme lind çdo Ramazan“, psherëtin i riu i caktuar në shtëpi. Ekipi duhet të gjejë zgjidhje dhe është e ndërlikuar duke qenë se këta fëmijë kanë kontakte shumë të kufizuara me prindërit e tyre”.

Pra, pse GIAP nuk mund të kujdeset për fëmijët që tashmë janë të regjistruar në kuzhinat e shkollave, por që nuk hanë? Së pari, drejtoresha e grupit, Floriane Demont, flet për një “papajtueshmëri me misionin e pritjes kolektive, që sot ka të bëjë me afro 30 000 fëmijë të regjistruar”.

Familjet që ndjekin agjërime, si kreshma apo Ramazani, marrin një vendim individual, shtjellon drejtori, ndërsa transmeton portali Shtegu. Në nivel kantonal, GIAP nuk mund të strehojë fëmijë që nuk marrin pjesë në vaktet dhe aktivitetet e planifikuara nga kujdesi pas shkollës.

Ky vendim është organizativ dhe diktuar nga interesat më të mira të fëmijës. Në mesditë, të gjithë të vegjlit janë në bankë për „një vakt edukativ kolektiv“ të ndarë nga grupi dhe lehtësuesi që i mbikëqyr. Fëmijët që agjërojnë do të kenë nevojë për mbështetje specifike dhe individuale që GIAP nuk mund ta ofrojë.

Më keq akoma, rrezikojnë të stigmatizohen, nënvizon regjisori. Duke u ulur në një tryezë të veçantë, ku „ata do të shikonin shokët e tyre duke ngrënë pa mundur të bëjnë të njëjtën gjë“, shqetësohet Floriane Demont. Për më tepër, do të ishte e nevojshme të kontrollohej që agjëruesit të mos hanë nga pjatat e shokëve të tyre. “Rritja e mbikëqyrjes, veçanërisht e vështirë për t’u zbatuar në mensat ku hanë disa qindra fëmijë”, përfundon ajo.

Një argument që nuk e bind avokatin civil të tronditur. “Është plotësisht e mundur të mbikëqyrësh të rinjtë që nuk hanë dhe t’i detyrosh të bëjnë diçka, jo t’i vendosësh në një tryezë të veçantë pa ushqim. Mund të kërkojë një edukator më shumë, por kaq. Është politike në atë nivel. Kjo nuk do të thotë asgjë!”

Për të, ekipet e GIAP-it mund të përfitonin nga ky moment pushimi për të edukuar fëmijët e tjerë për Ramazanin. “Pushimi i pastër i ‚ushqimit‘ është mjaft i shkurtër. Është e qartë se ka mungesë vullneti që nuk i lejon këta fëmijë të jetojnë fenë e tyre. Ky qëndrim nuk është gjithëpërfshirës”, ankohet i riu.
Floriane Demont tregon, megjithatë, se rastet janë të rralla dhe trajtohen „në marrëveshje të mirë me familjet“. Aktualisht, shërbimet e saj nuk kanë dijeni për ndonjë ankesë në lidhje me moskujdesin ndaj një fëmije.

Në shtëpinë ku është caktuar nëpunësi civil, djalit të ri i ngjante mundësia për t’u pritur nga nëna e tij në mesditë. Në të kaluarën, tregon drejtori i GIAP, vëllezërit e motrat e vendosura në një shtëpi duhej të monitoroheshin nga ekipet në vendin e tyre të banimit gjatë pushimit të drekës.