Një 29-vjeçar mezi i mbijetoi një akti të përgjakshëm, në një metro të Vjenës në qershor të vitit 2020. Për një çështje të parëndësishme, një 25-vjeçar e goditi atë në gjoks me një thikë me gjatësi tehe prej 13 centimetra, me ç’rast kanali i goditjes arriti një gjatësi prej 13 centimetra. Tehu për pak sa nuk e goditi zemrën, por hyri në mushkëri. Të hënën, i akuzuari u dënua me dymbëdhjetë vjet burg për vrasje në tentativë, nga gjykata rajonale. Nga gjykata, viktimës iu dhanë 13 000 euro – shpenzimet e spitalit, pasi burri i kishte kërkuar zyrtarisht për ta në pyetjen e dëshmitarit të tij kur kërkoi gjykatësi.
Sipas tij, 29-vjeçari nuk ishte informuar për të drejtat e tij si viktimë e krimit pas veprimit të përgjakshëm dhe për këtë arsye nuk kishte marrë ndonjë mbështetje psikosociale dhe ligjore. Prandaj ai nuk u mbështet nga një avokat si përfaqësues i palëve private, të cilët mund ta kishin shoqëruar atë gjatë procedurave penale. Para se të takoheshin në metro, autori i krimit dhe viktima nuk e kishin parë kurrë njëri-tjetrin. Më 25 qershor të vitit të kaluar, i akuzuari u ul me partneren e tij në një ulëse në U3, të dy ishin të dehur. 29-vjeçari hipi në stacionin Volkstheater, ku skateboardi që mbante me vete i ra nga dora dhe u rrëzua përtokë. 25-vjeçari u tall me të dhe qeshi me më të moshuarin, i cili më pas bëri një vërejtje të shkurtër dhe sarkastike për një sy të qartë të të ënjtur të shoqërueses së 25-vjeçarit (“A është kjo moda e re?”). Pastaj më i riu shpërtheu. Ai u ngrit, shkoi tek personi tjetër dhe kërkoi ballafaqim të cilin 29-vjeçari donte të shmangte. Me fjalët “Më lër të qetë!” ai e shtyu homologun e tij agresiv prej tij, në këtë moment dera e metrosë u hap, pasi sapo kishin arritur te stacioni tjetër. 25-vjeçari u pengua, humbi ekuilibrin e tij, u ndal në platformë, u ngrit, nxori një thikë dhe u hodh përsëri brenda para se dyert të mbylleshin përsëri. Ai ndoqi 29-vjeçarin, i cili kishte ecur me shpejtësi përpara, e kapi atë dhe, pa asnjë fjalë, e goditi me një goditje të parë me armën e tij, të cilën burri mund ta shpërqendronte me skateboardin e tij. Tehu hyri në anën e majtë të shpatullës.
Megjithatë, goditja e dytë e qëlloi dy centimetra poshtë majes së gjoksit të majtë, hapi zgavrën e gjoksit, e cila u mbush me gjak dhe ajër dhe dëmtoi mushkëritë. Nëse kanali do të kishte kaluar disa gradë ndryshe, do të ishin goditur arteria ose zemra, shpjegoi mjeku ligjor Christian Reiter, përpara gjykatës. Përderisa autori dhe shoqëruesja e tij u larguan pasi arritën në stacionin tjetër Zieglergasse, kur e pa gjakun një pasagjere u kujdes për burrin e plagosur rëndë. Ajo e çoi në platformën ku burri pësoi një kolaps në mushkëri. Së pari ai u kujdes nga shërbimet e paralajmëruara të urgjencës në platformë dhe më pas u dërgua në Spitalin e Përgjithshëm të Vjenës, ku u trajtuan plagët e tij. Si dëshmitar, 29-vjeçari tani përshkroi se ai i kishte thënë të pandehurit se duhet ta linte vetëm kur vuri re gatishmërinë e tij për të përdorur dhunë dhe thikë. Pasagjerët e tjerë kanë qëndruar larg: “Ata duhet të kenë qenë të frikësuar”.
Kur ai ndjeu pasojat e goditjes në gjoks, “mendova me vete që në rastin më të keq mund të vdisja. Kisha frikë se nëna ime do të shkonte në varrim”. Personi i dëmtuar rëndë mund të ishte bashkuar si një pjesëmarrës privat që në fillim të procedimit penal dhe në këtë mënyrë mund të ketë pohuar pretendime të tilla si pagesë për dhimbje të shkaktuara në fazën e hetimit. Megjithatë, ai nuk ishte vënë në dijeni të të drejtave të tij të viktimave nga policia, siç shpjegoi ai pasi u mor në pyetje në një intervistë me APA, gjatë një pauze në negociata, transmeton Shtegu.com. 29-vjeçari nuk kishte dëgjuar kurrë për grupin e mbështetjes së viktimave të krimit ëeisser Ring, i cili u siguron viktimave të krimit këshilla dhe mbështetje profesionale, si dhe mbështetje psikosociale dhe ligjore. Për 29-vjeçarin dhe familjen e tij, fakti që, sipas deklaratave të tij, ai nuk ishte informuar për të drejtat e viktimave të tij kur u intervistua nga policia, fillimisht i kushtoi shtrenjtë.
Punonjësi i një agjencie të përkohshme punësimi nuk ishte i siguruar në kohën e kryerjes së veprës penale, prandaj kostot e spitalit iu faturuan atij. I pandehuri siguroi jurinë se ai kurrë nuk kishte vepruar me qëllim për të vrarë. Ai supozoi se 29-vjeçari do të bënte dhunë: “Papritmas, dora e tij u vërsul në drejtim tonë. Ai ishte agresiv. Unë kisha frikë se ai do të na sulmonte”. Kur u pyet nga kryetari i trupit gjykues, 25-vjeçari pranoi se ai ishte “i zemëruar” sepse burri tjetër e kishte shtyrë atë jashtë metrosë përpara të dashurës së tij. Avokati mbrojtës Sinan Dikme (nga zyra juridike Rast / Musliu) u përqendrua në kushtet e vështira të jetesës së klientit të tij.
Ai u rrit si i shtati nga nëntë fëmijë, nuk e takoi kurrë babain e tij, kurrë nuk bëri ndonjë arsimim dhe për herë të fundit jetoi në rrugë. Therja me thikë ishte “një gabim”: “Gjithkush bën gabime në jetën e tij”. I akuzuari nuk ishte në gjendje të zgjidhë verbalisht “problemin”: “Ai donte ta largonte viktimën nga veprimi”. Prandaj ai donte ta “godiste atë në krah, në shpatull”. Për fat të keq, pamja e trupit të 29-vjeçarit ishte errësuar pjesërisht, dhe metro ishte në lëvizje, për këtë arsye tehu nuk arriti ta shënjestronte. Menjëherë pas aktit të përgjakshëm, autori i krimit ishte dorëzuar në një stacion policor. Aty ai deklaroi se kishte “bërë marrëzi”.