The north facade of the District Court of Zurich in Zurich, Switzerland, on February 8, 2016. (KEYSTONE/Chrisitan Beutler) Die Nordostfassade des Bezirksgerichts Zuerich an der Badenerstrasse 90, aufgenommen am 8. Februar 2016 in Zuerich. (KEYSTONE/Christian Beutler)

Një zvicerane ka dashur ta lirojë nga vuajtjet e tij, babain e saj të moshuar në spitalin Triemli me një inxheksion ajri. Të hënën, gjykata e dënoi atë.

Pas një goditje në tru, një 87-vjeçar nga Cyrihu, ishte transferuar nga një azil pleqsh jashtë qytetit, në njësinë e kujdesit intensiv të spitalit të Cyrihut Triemli, në shkurt të vitit 2018. Shëndeti i pacientit të dementuar ishte shumë i keq, ai mezi mund të hante dhe pinte pa u ngulfatur.

Gjendja e babait të saj ishte e vështirë për vajzën. Ajo besonte se goditja e kishte privuar nga kënaqësia e tij e fundit, për të ngrënë dhe pirë, siç thuhet në aktakuzë. Më 21 shkurt 2018, ish punonjësi i bankës shkoi në spital dhe me vete kishte një shiringë plastike të disponueshme.

Kur e pa babanë e saj duke fjetur dhe duke vuajtur, ajo mori vendimin që ta shpëtojë nga vuajtjet. E hapi kapakun e katetrit venoz në krah dhe filloi procedurën. Ajo dëshironte të inxhektonte ajër në vena, duke shkaktuar emboli dhe vdekjen e babait të saj.

Por, mbeti vetëm në përpjekje. Sipas aktakuzës, disa inxheksione të ajrit duhej të ishin inxhektuar në vena. Megjithatë, gruaja supozoi se kishte nevojë për pak ajër për të shkaktuar një emboli. Për më tepër, stafi infermieror, i cili e monitoroi pacientin në njësinë e kujdesit intensiv përmes monitorit, kishte vërejtur procesin. Një mjek e pyeti gruan për këtë veprim.

Vajza u arrestua dhe kaloi një ditë në burg. Babai u transferua përsëri në azilin e pleqve, ku rreth një muaj më vonë vdiq nga shkaqe natyrore. Gruaja e ka pranuar veprën, shkruajnë mediat zvicerane, përcjell Shtegu.com.

Në seancën e së hënës, gruaja me lot në sy tha se i vinte keq për të gjitha. “Doja ta shpëtoja babain tim, jo ​​ta vrisja”. Babai i saj gjithmonë kishte thënë se nuk dëshironte të jetonte më në këtë mënyrë. Gjithçka i ishte ndërlidhur në kokë dhe e kishte nxitur në veprim. Në retrospektivë, ishte “një valë”. Ajo kurrë nuk do ta bënte më përsëri.

Prokurori u deklarua për vrasje me dashje dhe dënim me dy vite burg. “Asaj dite nuk kishte mbytje sipas kërkesës, pasi babai po flinte dhe nuk ishte më në gjendje të gjykonte”, tha ai. Prokurori e mohoi gjithashtu vrasjen. Nuk kishte asnjë emocion të dhunshëm shfajësues. Gruaja mund të kishte marrë ndihmë psikologjike dhe babai kishte qenë në kujdes të mirë mjekësor.

Ai justifikoi faktin se prokurori publik, me dy vitet e kërkuara, dukshëm e kishte reduktuar dënimin prej pesë vitesh për vrasje me dashje, se ishte vetëm një përpjekje, se faji është pranuar dhe se e akuzuara e dëshpëruar ishte nën një tendosje të madhe mendore.

Avokati i saj kërkoi lirim. Klientja e tij nuk ishte në gjendje të vinte shiringën në katetër dhe të hapte kapakun. Bile edhe nuk kishte inxhektuar ajër. “Mbeti një përpjekje e papërshtatshme”. Dhe nëse gruaja do të kishte inxhektuar gjithashtu ajër në kateter, kjo kurrë nuk do të kishte qenë e mjaftueshme për një emboli me shiringën e vogël. “Prandaj, gjykata duhet të përmbahet nga ndëshkimi”, tha avokati.

Të hënën, gjykata e dënoi gruan me burg me kusht prej 24 muajsh, siç kërkohej nga prokurori, por për vrasje të mbetur në tentativë. “Eutanazia aktive është e dënueshme”, u shpreh gjykatësi kryesues duke argumentuar aktgjykimin. Zviceranja kishte vepruar me një ngarkesë të jashtëzakonshme mendore.