Familjet shqiptare po kërkojnë nga Qeveria e tyre që të riatdhesojnë bashkatdhetarët që kanë shkuar në xhihad për Shtetin Islamik.

“Tërhiqni fëmijët e mi nga ferri!”: Pas evakuimit muajin e kaluar të një djaloshi shqiptar 11-vjeçar nga një kamp në Siri, familjet e fëmijëve të tjerë shqiptarë të bllokuar në xhihad, i kërkojnë Tiranës të dyfishojë përpjekjet e tyre për t’i dhënë fund mundimit të tyre, shkruan AFP, përcjell Shtegu.com.

Alvin Berisha është kthyer në shtëpi në Itali, në nëntor pasi jetoi në kampin Al-Hol të mbajtur nga kurdët në verilindje të Sirisë.

Historia e këtij fëmije shqiptar të nënës xhihadiste dhe përpjekjet e babait të tij për ta rikuperuar atë, të transmetuar nga mediat italiane, kishin tronditur thellësisht opinionin publik, duke motivuar një operacion riatdhesimi të kryer në koordinim me Damaskun.

Familjet shqiptare janë duke kërkuar një rezultat të lumtur për minorenët e tjerë të bllokuar. Shqipëria, ku shumica e myslimanëve shpesh praktikojnë Islamin liberal, ka identifikuar rreth 30 minorenë të tjerë në Siri. Shumica prej tyre kanë mbetur të kujdesen për vetveten e tyre pas vdekjes së prindërve të tyre xhihadistë.

“Jam e lumtur për të, por jam në ankth për dy fëmijët e mi që janë akoma atje në mes të këtij ferri”, thotë Mide Dumani, 46 vjeçare. Tërë trupi i saj është tronditur nga dridhjet.

Në shkurt të vitit 2014, burri i saj, me autorizim të rremë, i çoi fëmijët e tij në Siri, ku u vra disa muaj më vonë. Eva dhe Endri, 13 dhe 11 vjeçarë, kanë jetuar në Al-Hol që nga muaji mars, ku janë grumbulluar 70,000 të afërm të xhihadistëve.

“Unë jam nënë. Po bëhen gjashtë vite që po zgjatë kjo katrahurë dhe nuk mund të durojm më”, shton ajo, duke kapur në duar kujtimin e vetëm që kishte, një fletore e Evës me mësimin e saj të parë në anglisht: “Hello, Good morning”….” Aq shumë ëndrra të copëtuara “, vajton ajo, ndërsa sytë e saj shkëlqejnënga lotët rrëke.

Ndonjëherë vajza e saj arrin ta marrë në telefon. Një bisedë e shkurtër, disa mesazhe të shkruara, një foto … “Jeta brenda kampit është shumë e vështirë. Të gjithë jemi të ekspozuar ndaj rrezikut”, shkroi Eva në njërin nga këto mesazhe.

Familjarët shkuan në Turqi, të tjerët në Egjipt për të provuar të krijojnë kontakte. Në dëshpërim, gjyshja, Mentie, 72 vjeçare, shkoi dy herë në Siri. Së pari të përpiqesh ta bindja djalin e saj që të kthehej. Pastaj, me vdekjen e tij, të kërkojë nipërit e mbesat e tij. Por ajo mbeti e bllokuar me ta në Al-Hol.

Mide Dumani i ka vendosur të gjitha shpresat e saj tek autoritetet.

“Le të jenë me familjet e tyre, me nënat e tyre, në mënyrë që ata të rriten si të gjithë të tjerët,” lutet ajo.
Tirana, e cila mori pjesë në operacionet për të rikuperuar Alvinin, thotë se po bën gjithçka për të riatdhesuar minorenët. “Për Shqipërinë, prioritet është që fëmijët t`i kthejnë nga kampi”, tha zëvendësministrja e Brendshme Romina Kuko për AFP, informon Shtegu.com. Por nuk është e lehtë.

Ka probleme për identifikimin e fëmijëve të lindur në vendngjarje, e të cilët nuk kanë kombësi shqiptare, shpjegon ajo. Numri i tyre nuk dihet. Sipas ekspertëve të sigurisë, identifikimi i tyre do të kërkonte hetim në terren, apo edhe teste të ADN-së.

Autoritetet gjithashtu janë përballur me problemin e nënave për të cilat thuhet se kanë marrë pjesë në luftime dhe kanë përgjegjësi për ndjekje penale.

“Ne duhet t`ia shtrojmë vetvetes pyetjen: Pse prindërit u larguan? Cili është detyrimi ynë ndaj tyre? ”, Pyeti ministrja.

Ekziston edhe një dilemë etike për meritat e ndarjes së nënave nga fëmijët. “Ne do të shqyrtojmë gjithçka, rast pas rasti, nuk duhet të shkaktojmë një tronditje tjetër traumatike për këta fëmijë”.

Që nga rënia në mars e kalifatit të SHI, e shpallur në 2014, bashkësia ndërkombëtare është përballur me enigmën e riatdhesimit të familjeve të xhihadistëve të kapur ose të vrarë në Siri dhe Irak.

Kthimi në vendet perëndimore, si Austri, Gjermani apo Francë, po bëhet hap pas hapi. Sipas shifrave zyrtare, 144 shqiptarë u larguan për të luftuar në Siri dhe Irak midis 2012 dhe 2014, vit në të cilin largimi i luftëtarëve u ndal pas miratimit të një ligji që ndalonte pjesëmarrjen në konflikte jashtë vendit.

Çështja e Alvinit gjithashtu përfaqëson një rreze shprese për Dylber Shulin, 82 vjeçar, i shqetësuar për pesë nipërit e mbesat e tij të mbajtura në Al-Hol. “Fëmijët janë të pafajshëm, ata nuk duhet të paguajnë për sjelljen e papërgjegjshme të prindërve të tyre”, tha ai para shtëpisë së tij të vjetër në Gurras (.jJuglindje).

Djali i sti, Krenari, 32 vjeçar u largua në tetor 2013 me gruan e tij, Adelina dhe tre vajzat e tyre, Elona, Erma dhe Justra. Djali i tyre Ibrahimi lindi në kamp në vitin 2016

Elona, sot 17 vjeçare, ishte martuar me forcë në 13 nga prindërit e saj me një burrë nga fshati i saj, një xhihadist si prindërit e saj, i cili që nga ajo kohë është vrarë si ky i fundit. Ajo është prindi i vetëm i djalit të saj dyvjeçar, vëllai i saj tre vjeçar dhe dy motrat e saj, gjashtë dhe dymbëdhjetë vjeçarë.

Në një videomesazh të marrë së fundmi në televizionin shqiptar, Elona kërkoi ndihmë. “Ejani dhe na merrni, ne mund të presim ditë të tmerrshme”.

“Ajo është e dëshpëruar. Ajo ka menduar për vetëvrasje për të shpëtuar nga ky terror”, thotë Dylberi. Në thirrjet e shkurtra telefonike me gjyshin e saj, Elona thotë se situata është shumë e rrezikshme, se çadra ku jetonte bashkë me fëmijët ishte djegur.

“Ajo gjithashtu thotë që fëmijët nuk pushojnë së qari, atapo vuajnë nga uria, njëra prej vajzave është e sëmurë, këmbët dhe barku i saj janë fryrë. Më e keqja është të kesh frikë”, thotë gruaja e Dylberit, Asija. “Po ta dija, unë mund t’i kisha ndaluar ata të largoheshin. Ne i gënjyem, u premtuam atyre një jetë më të mirë. Fëmijët janë viktima”.